Gamla stemningin að koma aftur ?

Aðeins fjórtán ára gamall átti ég þess kost að dvelja í sex vikur á venjulegu heimili í Kaupmannahöfn og fara á alþjóðlega æskulýðsráðstefnu þar. 

Síðan þá hefur mér ævinlega fundist ég vera kominn heim ef ég hef komið við í Kaupmannahöfn á leið til Íslands frá fjarlægum slóðum. 

Ráðhústorgið var þá miklu skemmtilegra en nú, því að göturnar iðuðu af hjólreiðafólki og gangstéttir af fólki en bílarnir voru miklu færri en nú er.

Mér fannst það óskiljanlegt þegar hin forljóta umferðarmiðstöð var reist á torginu gersamlega á skjön við allt umhverfi sitt og fagna því mjög að eiga þess kost að koma aftur á torgið og fá smá smjörþef af gamalli stemningu sem ekki er raskað með jafn ljótu mannvirki og umferðarmiðstöðin hefur verið síðustu fimmtán ár.  

„Ljótasta hús“ Danmerkur rifið

Valdið spillir.

Peningar eru eitt afbrigði af völdum og lögmálið er að vald spillir og því meira og langvinnar sem valdið er, því meiri er spillingarmáttur þess. 

Það sannast á sorphirðumanninum sem vann tvo milljarða í lottói og sóað öllu fénu og svipað lögmál var orsök efnahagshrunsins hér á landi.  

George Best var einhver mesti knattspyrnumaður sem enska knattspyrnan hefur haft innan sinna raða og hafði tekjur í samræmi við það.

Hann lést langt um aldur fram vegna þess að hann réði ekki við frægð, fé og frama og drap sig á drykkju og dópi.

Ég þekki mörg dæmi um að það hefur verið lífsmunstur slíkra manna að geta ekki lifað lífinu öðru vísi en að "detta í það" með reglulegu millibili og fara út á lífið. 

Þegar Best leit yfir farinn veg mælti hann þessi fleygu orð: "Ég mestu af peningunum mínum í vín og konur og afganginum í einhverja bölvaða vitleysu." 

Vann tvo milljarða í lottói en er kominn aftur á bætur

Nei, þið segið ekki !

Nú er illt í efni fyrir þá sem hafa hamast á Svandísi Svavarsdóttur fyrir að bregða fæti fyrir SV-línu. Í ljós kemur að engu skiptir þótt græna ljósið sé komið á þeim vettvangi.

Það liggur nú fyrir að það tefst af öðrum ástæðum að hefja undirbúning að lagningu línunnar. 

Nú les maður á bloggsíðum stóriðjufíkla að VG og umhverfisverndarfólki hljóti að líka illa að fjölga eigi um 50 störf hjá Actavis í Hafnarfirði vegna þess að umhverfisverndarfólk sé á móti allri atvinnuuppbyggingu!

Þetta er skrýtin röksemdarfærsla. Umhverfisverndarfólk hefur haldið því fram alla tíð að atvinnuuppbygging af öðru tagi en því að rústa náttúruperlum landsins skapi fleiri og betri störf en álverin án slíkra fórna.

Reynt hefur verið að hæða okkur og spotta fyrir þetta með því að segja að hugmyndir okkar séu ónýtar, þetta "eitthvað annað" sem við tölum um sé ekki raunhæft og að við höfum ekkert fram að færa nema fjallagrasatínslu.

Þegar síðan kemur í ljós að hugmyndir okkar eru raunhæfar, þá er ráðist á okkur fyrir það að við séum á móti því að þær séu framkvæmdar af því að við séum á móti allri atvinnuuppbyggingu !  

 

SV-lína áfram á ís

"Að standa við gefnar skuldbindingar..."

Hversu oft skyldi ofangreind orð ekki hafa verið sögð allt frá símtali Árna Mathiesen við Alistair Darling til þessa dags?

Á öllum stigum málsins hafa allir þeir Íslendingar sem gefið hafa yfirlýsingar um Icesave-málið, forsetinn, ráðherrarnir og talsmenn flokkanna hamrað á þessu af augljósri ástæðu: Umheimurinn verður að geta treyst því að Íslendingar haldi orð sín, annars missa þeir alla tiltrú.

Ísland er eylanda og fá lönd eru eins háð því að eiga traust og mikil viðskipti við aðrar þjóðir.

Útilokað er að stunda nein viðskipti nema að orð standi og hægt sé að treysta á samninga.

Málið fór strax í þann farveg og hefur verið í honum síðan að leysa þyrfti þessa deilu með samningum.

Héðan af verður ekki hægt að ganga til samninga öðruvísi en að hægt sé að treysta því af beggja hálfu að samningarnir, hverjir sem þeir verða, standi, og að báðir aðilar hafi haft fullt umboð til að gera þá.

Hitt er hins vegar höfuðatriði að samningarnir séu sanngjarnir og taki mið af eðlilegri dreifingu þeirra byrða sem sameiginleg ábyrgð þriggja þjóða hefur í för með sér.

Samningar geta aldrei orðið sanngjarnir ef annar aðilinn neytir aflsmunar og sýnir af sér bæði ósanngirni og óskynsamlega nauðung í garð hins aðilans.

Tíminn hefur unnið með okkur til þessa í þá veru að afla skilnings erlendis á eðli þessa máls og nauðsyn þess að gera "fair deal" sem meðal annars felist í eðlilegum fyrirvörum. 

Takmörk eru hins vegar fyrir því hve langan tíma við höfum og spurning hvenær tíminn fer að vinna á móti okkur.

Vandinn felst í því að meta þetta rétt og um það mat og samningana sjálfa þarf að fást sú samstaða að lausn málsins verði föst í hendi fyrir alla aðila.  

Kröfðust pólitískra sátta

Minnir á 1953.

Fréttirnar um að biðlað sé til Framsóknarmanna um að koma og styrkja ríkisstjórnina minnir á ástandið eftir kosningarnar 1953.

Þá höfðu Sjálfstæðismenn og Framsóknarmenn verið í stjórn í þrjú ár og framundan voru erfið viðfangsefni. Vegna löndunarbanns á íslenskan fisk í Bretlandi var erfitt efnahagsástand hér sem kom betur fram árið eftir en þá var ein af dýpri lægðum í efnahagnum hér á landi, allt reyrt í fjötra hafta og banna og ekki glæsilegt að þurfa að fást við það.

Þótt Sjálfstæðisflokkur og Framsóknarflokkur hefðu mjög ríflegan meirihluta á þingi vegna ranglátrar kjördæmaskipunar var undiralda í Framsóknarflokknum.

Ólafur Thors hafði stjórnarmyndunarumboðið og menn vildu forðast sama vandaræðaganginn og 1950 þegar leita varð til Steingríms Steinþórssonar, búnaðarmálastjóra og alþingismanns, um að verða forsætisráðherra, því að trúnaðarbrestur var milli Ólafs Thors og Hermanns Jónassonar sem eitraði öll stjórnmál á Íslandi í tvo áratugi.

Hermann vildi ekki setjast í stjórn undir forsæti Ólafs og öfugt. Þá komu upp raddir um að styrkja stjórnina með því að fá Alþýðuflokkinn inn í hana. Af því varð ekki og varla var liðið meira en ár af stjórnarsamstarfinu þegar menn þóttust verða þess varið að Hermann Jónasson leitaði að nýju stjórnarmynstri og væri á bak við tjöldin i stjórnarandstöðu á köflum ásamt óánægðum vinstri armi í Framsóknarflokknum.

Sumir Framsóknarmenn töldu krata vænlegan kost til að auka vægi vinstri manna í stjórninni.

Ástandið 1953 hefði áreiðanlega ekkert lagast við að fá krata inn. Þetta stjórnarmynstur, Stefanía, sem svo var kallað eftir daga þriggja flokka 1947-49 hefur reynst illa.

Með því að kalla Framsókn inn í stjórnina nú sýnist mér verið að koma sökinni af hruninu enn frekar yfir á Sjálfstæðisflokkinn en þó hefur verið réttilega gert. Hann færi þá einn í skammarkrókinn en Framsókn yrði tekin í sátt.

Ég sé ekki að þetta hafi mikið upp á sig. Stóriðju- og virkjanafíklarnir myndu fá aukið vægi í svona stjórn og finnst mér ekki á slíkt bætandi.

Stundum er svona sögum komið á kreik, þótt ólíklegar séu, til þess að hræra í stjórnmálapottinum. Kannski er slíkt á ferðinni nú, hver sem það nú er, sem sér sé hag í því að koma svona kvitt á framfæri.

Biðla til Framsóknarmanna

Mörg spurningarmerki ???

Lagið sem við sendum núna í Söngvakeppnina er afar líkt síðasta lagi sem sami höfundur sendi hér um árið og lenti þá í 12. sæti. Á þetta lag eitthvað meiri möguleika en það lag?  

Á hinn bóginn er spurningin hvort Evrópubúar hafi nokkra hugmynd umþetta eða muni eftir laginu sem sent var hérna um árið.

Hafði það áhrif á íslensku kjósendurna að Hera Björk hefði átt skilið að vera send fyrir hönd Dana með fínt lag og frábæran flutning í keppnina í fyrra og að við Íslendingar vildum bæta henni það upp?

Það er hægt að breyta um svip á lögum og endurbæta? Ég hef reynslu af því að slíkt sé hægt, tll dæmis með því að breyta um útsetningu og flutning og setja inn eitthvað nýtt sem frískar það upp en spurningin er hvort það breytir nokkru sem málið skiptir.

Í allri keppni skiptir miklu máli hverjir keppinautarnir eru. Verða hin lögin þannig núna að það hjálpi Heru Björk til að koma betur út en ella?

Ævinlega eru tískusveiflur á sveimi í dægurlögum. Fellur þetta lag betur í kramið en hið líka lag hér um árið?

Öllum þessum spurningum verður svarað í Noregi þegar þar að kemur.

Það mun aftur koma upp spurningin sem nú er á kreiku um það hvort Jógvan hinn færeyski hefði getað komist lengra en Hera Björk.    

„Gerum pottþétt breytingar"

Hrífandi söngur.

Við eigum gott, Íslendingar, ekki stærri þjóð, að eiga jafn marga góða og upprennandi söngvara og raun ber vitni. 

Í kvöld varð ég á skemmtun vitni af glæsilegri frammistöðu Gissuarar Páls Gissurarsonar sem hreif alla með áreynslulausri og lýtalausri túlkun erfiðaðra sönglaga, sem hann flutti á stórkostlegan hátt og afar mikilli smekkvísi. 

Það verður gaman að fylgjast með ferli þessa söngvara sem stóð sig svo vel í kvöld að hann átti hvert bein í áheyrendum.

Ekki dró það úr ánægjunni fyrir mig og Helgu að hann skyldi syngja nokkur þeirra lag sem Árni heitinn Jónsson söng á héraðsmótum Framsóknarflokksins 1961 í ferð okkar með honum og Skúla heitnum Thorodsen um Vestfirði.

Með því var rifjað upp fyrir ógleymanlegt ferðalag sem við fórum nýtrúlofuð um landið þegar Árni var á tindi ferils síns.  

Slæmt stjórnarfar.

Eþíópía er dæmi um Afríkuland þar sem í raun ríkir alræði stjórnvalda. Landið hefur sveiflast frá einni alræðisstjórn til annarrar allt frá innrás Ítala á fjórða áratugnum til dagsins í dag. 

Þegar Haile Selassie hafði verið steypt komust kommúnistar til valda og eftir að þeim hafði verið steypt hefur ástandið lítið skánað. 

Dæmi um þetta er sú staðreynd að í landi sem er ellefu sinnum stærra en Ísland og með 200 sinnum fleira fólk eru aðeins innan við tíu litlar flugvélar og afar strangar reglur gilda um flug þeirra. 

Engin alræðisstjórn landsins hefur þó dirfst að ráðast á þjóðargersemarnar sem tengjast kristni koptanna, en alls staðar má þó sjá varðmenn og takmarkanir nálægt þeim stöðum. 

Yfirvöld hafa lag á að koma sér í mjúkinn hjá Bandaríkjastjórn og fá að launum hernaðaraðstoð þegar uppreisnarmenn í Sómalíu gerast of djarfir. 

Í raun eru herlög í Eþíópíu sem byggð eru að langvarandi ófriðarástandi gagnvart Eritreu. 

Alræðisstjórnir nærast á því að viðhalda slíku ástandi gagnvart sameiginlegum erlendum óvinum, og það er óspart notað í Eþíópíu sem er svo fátækt land, að hagkerfi landsins er minna en Íslands þótt fólkið sé 200 sinnum fleira. 

Stolt landsins er Eþíópíska flugfélagið, sem er hið eina í landinu sem sambærilegt má telja í samkeppni við erlend fyrirtæki af sama toga ef frá er skilin Coca-Cola-verksmiðja í Addis Ababa. 

Það var því mikið áfall fyrir landið að missa farþegaþotuna í dögunum, þótt slysið sé rakið til mikils óveðurs. 

Dæmi um ógöngur Eþíópíu er flugvöllurinn í Arba Minch sem ég kom til á gömlu FRÚ-nni minni með Helga Hróbjartssyni fyrir sjö árum. 

Þetta er stór flugvöllur með stórri flugstöð úr marmara, en engum flugvélum nema einni og einni á stangli. 

Eþíópía er heillandi land með stórkostlega sögu. Þar var tekin kristni 700 árum á undan kristnitökunni á Íslandi og samband drottingarinnar af Saba og Salómóns er helgisögn í hæsta klassa í þessu hrjáða landi fólks, sem enn á sér stolt og vonir og gleðistundir, þótt hungursneyð, þurrkur og gróðureyðing geri lífið erfiðara en við Íslendingar getum gert okkur í hugarlund. 

Leynd heimildamanna bönnuð í Eþíópíu

Blíðuveður á Grænlandi.

Á sama tíma og metsnjókoma er í höfuðborg Bandaríkjanna, meiri en sú mesta sem komið hefur í Reykjavík, er blíðuveður framundan  í Narsassuaq á Grænlandi. 

Raunar hefur brostið þar á með Mallorcaveðri að undanförnu með  10-13 stiga hita, sem er svipaður hiti og er á sunnanverðum Spáni á þessum árstíma. 

Ein af spám um afleiðingar hlýnunar veðurfars í heiminum snerist um að öfgar í veðurfari myndu færast í aukana. Hvort sem það er rétt eða rangt er vart hægt að hugsa sér meiri öfgar en þær að það sé allt að 13 stiga hiti og sumarveður á Grænlandi á sama tíma og allt er á kafi í snjó allt suður í Virginíu í Bandaríkjunum.  

Þeim veðursíðum sem ég hef farið inn á á netinu ber saman um að hlýtt verði svo langt sem séð verður fram í tímann á vesturströnd Grænlands. Weather Underground spáir allt að 14 stiga hita um hádaginn eftir viku en Accuweather birtir lægri hitatölur, sem taka með í reikninginn kólnunina á næturnar.

Washington lömuð vegna snjóa

Hvað um "Söknuð" ?

Þótt aðeins tólf nótur séu í áttundinni er það mesta furða hve mörg lög hafa verið samin sem eru ólík öllum öðrum lögum. 

Hitt er óhjákvæmilegt að lög geti verið lík og þess vegna allt eins hægt að byrja á einu þeirra og fara yfir í annað.

Eitt skemmtilegasta dæmið um það, sem ég hef fundið, er hvernig lagið "Yfir voru ættarlandi" sem var verðlaunalag þegar Íslendingar stofnuðu lýðveldi var svo líkt "Deutschland, Deutschland uber alles" að hægt er að fara fram og til baka á milli þessara tveggja laga eins og ekkert sé.

Þrír fyrstu taktarnir og fjórar fyrstu nóturnar í hinu frábæra lagi "Ó, þú" eftir Magnús Eiríksson eru hinar sömu og í vinsælu dægurlagi, sem Nat King Cole söng á þeim tíma þegar Magnús var smástrkákur. 

Lag Magnúsar er samt mun betra.

Lagið um Nínu og Geira er svo nauðalíkt KFUM-laginu "Fús ég Jesú fylgi þér" að hægt er að valsa á milli þeirra í söng án þess að fólk verði þess vart.

Svona mætti lengi telja. Ingimar heitinn Eydal hélt því reyndar fram að öll lög gætu verið sama lagið og sýndi það á sinn einstaka hátt í þættinum "Á líðandi stundu."

Ég á líka einhvers staðar í fórum mínum spólu þar sem hann spann áfram með þetta í viðtali fyrir Stöð 2 sem ég tók við hann en var aldrei sýnt. 

Ég hygg að höfundar Je Ne Sais Quoi þurfi ekki að óttast vandræði þótt einhverjum þyki lagið keimlíkt öðru lagi.

Fyrir eitthvað um 20 árum komst ítalskt lag á toppinn í Evróvision sem var svo hræðilega stolið úr laginu "What am I living for?" að ég komst alltaf í vont skap við að heyra það. 

Hins vegar er ég ekki sáttur við það að Norðmaður sem hér á landi var þegar hið frábæra lag Jóhanns Helgasonar, "Söknuður" var mikið spilað, skuli hafa stolið því lagi og grætt á því miklar fjárfúlgur erlendis.

Norsarinn stal reyndar tveimur lögum og skeytt saman. Hitt lagið er "Oh, Danny boy."

Þegar ég heyrði þetta "norska" lag spilað í útvarpi í Noregi árið 2003 þegar ég var þar á ferð varð ég sem þrumu lostinn.

Gaman væri að heyra hvernig málin standa nú út af þessu lagi.  

 

P. S.  Ég sló inn nafn Jóhanns G. Jóhannsonar þegar ég pikkaði þenna pistil niður og hafði ekki tíma til að líta á hann aftur fyrr en níu klukkustundum síðar. Auðvitað átti þetta að vera Jóhann Helgason og þetta lag hans er ekki bara ein af fegurstu lagaperlum Íslands heldur ekki síður útsetning Magnúsar Kjartanssonar. 

Set hér á síðuna mynd af Elísabetu Ormslev, Jóhanni Helgasyni og Helgu Möller frá því rétt fyrir síðustu jól þar sem Magnús Kjartansson stýrði hljómsveitinn að baki þeim.

Fyrir mistök er minni gerð af myndinni fyrir neðan. 

 

Lagið ekki stolið